Новости БеларусиRSS-лента
Информационный портал Беларуси "МойBY" - только самые свежие и самые актуальные белорусские новости

Ніхто не хацеў пазычаць

23.10.2010 политика
Ніхто не хацеў пазычаць

Чым бліжэй прэзідэнцкія выбары, тым болей нечаканых ідэй наверсе.

Чаго вартая толькі крэатыўная задача “фармавання аптымістычнага светапогляду працоўных”. Не новая, на жаль, але надзвычай перспектыўная. Яшчэ ў савецкія часы былі знойдзены два варыянты яе паспяховага вырашэння. Першы – знізіць кошты на гарэлку. Другі – падвысіць заробкі. Мудрая ўлада абрала менавіта другі, найбольш просты.

Ужо ў лістападзе заробкі падвысяцца ажно да 30 адсоткаў. Вось ён, бясспрэчны доказ працвітання. А тут яшчэ знаходзяцца людзі, якія легкадумна крыўдзяць гэты клапатлівы рэжым. Дзе яшчэ ў Еўропе падчас крызісу ўлада так пераймалася аптымістычным светапоглядам працоўных? Суседзям нашым застаецца толькі зайздросціць заможным беларусам. Ды ламаць галаву над няпростым пытаннем: адкуль у казне раптоўна з’явіліся шалёныя грошы?

Тым болей, што яшчэ недзе на пачатку кастрычніка не абы хто, а міністр фінансаў гэтай шчодрай краіны, дазволіў сабе выказванне, далёкае ад афіцыйнага курсу на ўсенародны аптымізм. “Больше при тех объемах, темпах экономического роста, которые мы сегодня видим на следующий год и рассчитываем, объективно говоря, страна увеличить не может. Дай Бог нам справиться с задачей сохранения реальной заработной платы”. Вось так – шчыра, проста, зразумела. Краіна па самыя вушы ў пазыках. Толькі на неадкладныя выплаты па іх абслугоўванні давядзецца выдаткаваць ужо ў наступным годзе 700 мільёнаў даляраў. Далей гэтыя выплаты будуць павялічвацца нібы снежны ком, які коціцца з гары. Валавы знешні доўг перавысіў 23 мільярды даляраў. Ніхто не хацеў бы няўхільна яго павялічваць. Ды некуды падзецца – нерэфармаваная эканоміка без новых крэдытаў ужо існаваць не можа. Але насуперак усім законам эканомікі заробкі пры гэткіх неспрыяльных акалічнасцях раптам пайшлі на ўзлёт. Мінімалка павінна адолець рубеж у 400 тысяч рублёў. Якім чынам?

Ды ўсё тут проста. Мясцовыя стратэгі доўга і старанна разлічвалі аптымальную дату выбараў. І нарэшце знайшлі – 19 снежня. А таму менавіта ў лістападзе, і ні месяцам пазней, электарат павінен атрымаць падвышаны заробак. У выглядзе асабістага падарунка правіцеля. Зразумела, пра подкуп выбарцаў размова не ідзе. Як зазначыў кіраўнік краіны, навука білася над гэтым ажно тры гады. І як тая мытня ў вядомым фільме “дала добро”. А з выбарамі ўсё супала выпадкова.

Праўда, у выбарцаў з’явілася нечаканая падстава задумацца, а хто-небудзь з патэнцыйных кандыдатаў можа даць народу больш? І адказ тут будзе адназначны. Вось гэта і ёсць тыя самыя “роўныя магчымасці”, пра якія на ўвесь свет абвешчана. Уступайце ў спаборніцтва, спадары кандыдаты! Даводзьце ўсім адметнасці сваіх праграм. А мы працоўным – жывыя грошыкі. Дзеля фармавання аптымістычнага светапогляду.

Нездарма ж у апошнія гады ўзнікла такое ўстойлівае словазлучэнне: беларускі цуд. Вось ён у дзеянні, ва ўсёй сваёй велічы. Дзе яшчэ гэткія эканамічныя фокусы магчымы? Няхай бы, скажам, у Лондане паспрабавалі правесці праз парламент падобны падарунак. Не толькі дэпутаты, але і дробныя клеркі палезлі б з прыкрым пытаннем: а дзе ўзяць на тое грошы? Вось і прадстаўніца МВФ у Беларусі Наталля Калядзіна спрабуе пераконваць тутэйшых аптымістаў: “Рост зарплаты должен соответствовать росту производительности труда”. Яшчэ чаго! У нас свая эканоміка – знакамітай шклоўскай школы.

І задачы перад тутэйшай уладай самім жыццём пастаўлены настолькі грандыёзныя, што і сродкаў вырашэння яны патрабуюць адметных, нетрадыцыйных. Перад выбарамі народу надзвычай неабходны аптымізм. Вось і падалася ў неабсяжную вышыню вольная птушка заробкаў. Толькі ці дапаможа яна дасягнуць жаданай ідэалагічнай мэты? Падобна на тое, што зусім іншыя настроі ў грамадстве.

Дадатак да заробку – цудоўная рэч. Аднак жа найлепшыя грошы – тыя, што зароблены. Ва ўсіх цывілізаваных краінах менавіта на іх грунтуецца заможнае жыццё. А шалёныя грошы як прыходзяць, так і знікаюць. На вялікі жаль, знікнуць і гэтыя. Іх з’есць інфляцыя. Іх звядуць на нішто камунальныя выдаткі і цэны на паўсядзённыя тавары, якія растуць хутка і няўмольна. Міністр фінансаў нездарма палічыў куды больш актуальнай задачай утрыманне хоць бы гэтага ўзроўню заработнай платы.Але так разважаюць эканамісты. А ў стратэгаў – іншыя маштабы.

Наперадзе неўзятая пакуль што вышыня – чацверты тэрмін. І менавіта на тым напрамку сканцэнтраваны ўсе рэзервы галоўнага камандавання. Трэба натхніць народ, узняць на штурм. Там, на вяршыні, запаветнае крэсла. На чарговыя пяць бесклапотных і доўгіх гадоў. І здаецца, рукой падаць да перамогі.

Толькі адзін прыкры дысананс псуе велічную батальную панараму. Няўдзячны электарат пакуль не дэманструе запланаванага ўладай аптымізму. Хто ведае, можа ён пачуў аднекуль добра знаёмы яшчэ з часоў савецкіх злавесны шум друкарскага станка, які рыхтуе дадатак да абяцанага заробку. Але пустыя грошы – як халастыя патроны. А таму пра тое, як адгукнецца гэтым разам шмат разоў падмануты люд на сігнал атакі, не ведае ніхто.

Нічога страшнага. На тое і выбары.

Источник charter97.org

Вверх ↑
Новости Беларуси
© 2009 - 2021 Мой BY — Информационный портал Беларуси
Новости и события в Беларуси и в мире.
Пресс-центр [email protected]